Ano ang Patakaran sa Monetary?
Ang "patakaran ng pera" ay ang terminong ginamit sa kumplikadong ginamit upang ilarawan ang mga aksyon ng isang sentral na bangko - sa Estados Unidos, sa US Federal Reserve , o sa "Fed." Ang Fed ay naghahanap upang magsagawa ng mga patakaran na mapakinabangan ang parehong trabaho at katatagan ng presyo, at ito ay independiyenteng mula sa impluwensya ng mga policymakers (ibig sabihin, Kongreso at ang Pangulo). Sa loob ng Federal Reserve, ang patakaran ng pera ay itinakda ng Federal Open Market Committee , na nakakatugon sa walong beses sa isang taon upang tasahin ang patakaran.
Ang pangunahing tool na sentral na bangko ay ginagamit upang itakda ang patakaran ng hinggil sa pananalapi na panandaliang mga rate ng interes. Sa Estados Unidos, ito ay tinutukoy bilang ang rate ng pederal na pondo , o "pondo ng fed" para sa maikli. Sa pamamagitan ng pagtaas ng mga rate ng interes, ang isang sentral na bangko ay maaaring madagdagan ang halaga ng mga pautang at sa gayon ay mabagal ang tulin ng aktibidad sa ekonomiya, na dapat - sa teorya - tumulong na maglaman ng mga pressures sa pagpapaunlad. Sa pamamagitan ng pagputol ng mga rate ng interes, pinababa ng isang sentral na bangko ang halaga ng pera. Pinasisigla nito ang ekonomiya sa pamamagitan ng ginagawang mas madali para sa mga indibidwal at mga negosyante na humiram ng pera, na kung saan ay nagpapabilis sa pang-ekonomiyang aktibidad sa pamamagitan ng paggawa ng mas mura upang bumili ng bahay o pondohan ang isang proyekto.
Ayon sa kaugalian, ang mga sentral na bangko ay hindi hinahangad na makontrol ang pangmatagalang mga rate, ngunit ang mga natatanging pangyayari na sumunod sa krisis sa pinansya ng 2008 ay nag- udyok sa Fed na makilahok sa mga patakaran na kilala bilang quantitative easing (QE) at Operation Twist . Sa pamamagitan ng mga rate na sa zero, ang Fed ay sapilitang upang gawin ang ruta na ito upang sugpuin mas mahahabang rate at tulungan ang ekonomiya mabawi mula sa kanyang post-krisis urong.
Ano ang Fiscal Policy?
Ang patakaran sa pananalapi ay tumutukoy sa mga pagkilos ng isang pamahalaan - hindi isang sentral na bangko - na may kaugnayan sa pagbubuwis at paggastos. Ang debate tungkol sa epekto ng patakaran sa pananalapi sa ekonomiya ay nakapagpapalabas ng higit sa isang siglo, ngunit sa pangkalahatan ay pinaniniwalaan na ang paggasta ng mas mataas na pamahalaan ay nakakatulong na pasiglahin ang ekonomiya, habang ang mas mababang paggastos ay gumagalaw.
Kasabay nito, ang mga mas mataas na buwis ay naisip na limitahan ang paglago ng ekonomiya , samantalang ang mas mababang mga buwis ay makakatulong na pasiglahin ito. Muli, ito ay isang usapin ng debate at opinyon ay kadalasang nagkakaiba batay sa lokasyon ng isang indibidwal sa pulitikal na spectrum.
Paano naimpluwensiyahan ng paggastos ng pamahalaan ang ekonomiya? Bilang isang halimbawa, isaalang-alang ang kaso ng isang tamad na ekonomiya kung saan ang pamahalaan ay pinipili upang madagdagan ang paggastos sa ilang mga lugar; halimbawa, pagbuo ng mga bagong tulay. Ang aktibidad na ito ay naglalagay ng mga tao upang gumana, at sila, sa turn, ay gumastos ng pera sa mga kalakal at serbisyo, na tumutulong sa mas maraming mga tao na magtrabaho, at iba pa. Ang ganitong uri ng patakaran ay tinutukoy bilang "expansionary." Sa kabaligtaran, ang desisyon upang mabawasan ang paggastos ng pamahalaan ay "contractionary."
Sa pagitan ng monetary at fiscal policy, ang dating ay karaniwang itinuturing na may pinakamalaking epekto sa ekonomiya, habang ang patakaran sa pananalapi ay itinuturing na mas mabisang paraan upang maka-impluwensya sa mga trend ng paglago.
Paano Pinagsanib ng Monetary and Fiscal Policy na maapektuhan ang Ekonomiya
Ang isang mahalagang aspeto ng mga patakaran ng pera at piskal ay wala nang nangyayari sa isang vacuum. Sa halip, ang dalawang nagtutulungan upang maimpluwensyahan ang mga kalagayan sa ekonomiya. Sa mga tuntunin ng patakaran ng hinggil sa pananalapi, ang mga sentral na bangko tulad ng Fed ay kailangan upang masuri kung paano makaaapekto ang patakaran sa pananalapi sa ekonomiya upang maayos nila ang kanilang diskarte.
Kasama ang parehong linya, ang mga pang-ekonomiyang resulta ng mga pagkilos ng central bank - mas mataas na paglago at / o mas mataas na implasyon kumpara sa mas mabagal na paglago at / o mas mababang implasyon - ay maaaring makaapekto sa diskarte ng mga tagabuo sa pagbubuwis at paggasta ng gobyerno.
Sa Europa, halimbawa, ang pagbagsak mula sa krisis sa utang sa rehiyon ay nangangailangan ng mga pamahalaan na makisali sa pagpigil ng piskal, na nagbigay ng kontribusyon sa mga mataas na stimulative policy ng European Central Bank . Katulad nito, binanggit ng US Federal Reserve ang mga alalahanin tungkol sa pagbawas ng paggastos ng gobyerno bilang isa sa mga dahilan na pinipili nito upang ipagpatuloy ang patakaran sa dami ng easing nito sa pamamagitan ng ikaapat na quarter ng 2013, kahit na inaasahan ng maraming mamumuhunan na magsisimula ito sa " taper " sa lawak ng QE.
Kung Paano Nakakaapekto ang Patakaran ng Pamahalaan ng Iyong Mga Pamumuhunan
Ang perpektong diskarte sa pamumuhunan ay nagsasangkot ng isang diskarte sa paghawak kung saan ang mga desisyon ay batay sa oras ng horizon at pagpapaubaya ng panganib .
Ang pagsasabing iyon, nagbabayad ito upang malaman ang mga uso sa parehong patakaran sa piskal at hinggil sa pananalapi na binigyan ang pagtaas ng impluwensiya ng parehong mga kadahilanan sa pagganap sa pananalapi-merkado. Higit pa rito, ang mga presyo ng parehong mga stock at mga bono ay hinihimok ng interpretasyon ng mga mamumuhunan ng patakaran ng pamahalaan at sentral-bangko sa halip na tradisyonal, pangunahing mga salik. Samakatuwid ito ay binabayaran upang panoorin ang mga headline upang magkaroon ng isang buong pag-unawa kung bakit ang iyong mga pamumuhunan ay gumaganap bilang mga ito. Para sa isang pagtingin sa mga isyu na nakakaapekto sa merkado ng bono, tingnan ang aking espesyal na seksyon, Mga Isyu sa Balita.