Ano ang Dapat Mong Malaman Tungkol sa Iba't Ibang Uri ng Pagkalugi
Ang bangkarota ay isang proseso na ipinagkaloob sa ilalim ng pederal na batas na nagbibigay-daan sa mga indibidwal, mag-asawa, kasosyo, korporasyon, munisipalidad, at ilang iba pang mga entidad na muling organisahin o alisin ang pananagutan para sa mga utang, sa gayon ay pinapayagan ang mga ito sa alinman sa isang panibagong panimula o isang maayos na likidasyon.
Kinilala ng aming founding fathers ang pangangailangan para sa mga batas na magpapahintulot sa ilang uri ng pagpapatawad o muling pagbubuo ng utang. Ang Saligang-Batas, sa Artikulo 1, Seksiyon 8, Clause 4, ay nagpapahintulot ng batas ng "unipormeng Batas sa paksa ng Pagkalugi sa buong Estados Unidos." Kinailangan ito hanggang 1800 bago kumilos ang Kongreso upang ilagay ang isang sistema ng pagkabangkarote sa lugar, at ang mga batas sa pagkabangkarote nagbago magkano sa paglipas ng mga taon.
Halimbawa, pinahintulutan lamang ng unang lehislasyon para sa mga nagpapautang na maghain ng hindi sinasadyang kaso laban sa isang negosyante o negosyante, at kinakailangan nito ang kumpletong pagpuksa ng mga ari-arian ng merchant. Simula noon, pinalawak ng Kongreso ang parehong mga uri ng bangkarota at ang mga uri ng mga tao at mga nilalang na maaaring mag-file. Ang aming modernong sistema at mga korte ay tuluy-tuloy na operasyon simula pa noong 1898, na may mga pangunahing pag-ulan noong 1978 at 2005.
Ang bawat isa sa 94 mga pederal na distrito ay may korte ng pagkabangkarote na pinangangasiwaan ng Hukuman ng Distrito ng Estados Unidos para sa distritong iyon. Di-tulad ng mga hukom ng Hukuman ng Distrito, na hinirang ng pangulo at itinalaga para sa buhay, ang mga huwes ng mga huwes ay pinili ng mga hukom sa paghahabol ng circuit kung saan matatagpuan ang kanilang korte at maglingkod ng 14 na taon.
Ang Kagawaran ng Katarungan ay kasangkot rin sa proseso ng pagkabangkarota sa pamamagitan ng tanggapan ng US Trustee . Ayon sa pahayag ng misyon ng US Trustee, ang tanggapan ay sinisingil sa pananagutan ng pagpapanatili ng "integridad at kahusayan" ng sistemang bangkarota.
Ginagawa nila ito sa pamamagitan ng pangangasiwa sa mga indibidwal na trustee, na hinirang sa karamihan ng mga kaso ng pagkabangkarota, at sa pamamagitan ng direktang pangangasiwa ng mga nagsumite ng mga kaso sa Kabanata 11.
Mga Uri ng Pagkalugi
Sa kasalukuyan, mayroong anim na iba't ibang uri ng bangkarota. Ang bawat isa ay dinisenyo upang makamit ang isang iba't ibang mga layunin o ay iniayon sa isang partikular na uri ng may utang (ang tao o entity na nag-file ng isang kaso ng pagkabangkarote.) Ang bawat isa ay itinalaga ng kabanata ng US Bankruptcy Code na namamahala dito.
Kabanata 7 : Ang uri na ito ay kilala rin bilang tuwid o likidasyon ng bangkarota. Sa isang Kabanata 7 , isang may utang na isang indibidwal o isang mag-asawang asawa, naghahanap ng paglabas (kapatawaran) ng utang kapalit ng pagsuko at pagpuksa ng mga ari-arian na hindi kinakailangan para sa may utang na makakuha ng isang panibagong panimula.
Para sa isang corporate debttor, walang discharge. Sa halip, ang Kabanata 7 ay nagbibigay ng isang maayos na likidasyon ng lahat ng mga ari-arian. Sa alinmang kaso, ang mga nalikom ay ibinahagi sa mga may hawak na may-bisang mga claim. Ang proseso ay maaaring tumagal ng ilang mga bilang ng apat na buwan.
Kabanata 9 : Ang Kabanata 9 ay nakalaan para sa mga munisipyo. Maaaring kabilang sa mga munisipalidad ang mga county, lungsod, bayan, at mga nayon. Ngunit maaari rin itong magsama ng mga distrito ng paaralan, mga kagamitan, mga paliparan, at mga taxing entity tulad ng mga distrito ng ospital, ang mga munisipalidad ay hindi magsara at umalis sa negosyo tulad ng corporate debtor sa Kabanata 7. Sa halip, ang munisipalidad ay muling ayusin ang utang nito sa pamamagitan ng pag-renegotiate ng mga termino nito mga kredito.
Kabanata 11 : Kabanata 11 ay kilala rin bilang pagbagsak ng bangkarota. Ang isang entidad ng negosyo (at kung minsan ay isang indibidwal) ay maaaring mag-file sa ilalim ng Kabanata 11 at samantalahin ang proteksyon ng korte ng pagkabangkarote samantalang binabalewala nito ang mga tuntunin ng utang nito. Sa pangkalahatan, ang debotong Kabanata 11 ay magpapatuloy sa negosyo sa panahon ng prosesong ito at tinatawag na may-utang na may-ari.
Ang layunin ng debotong Kabanata 11 ay upang magbalangkas ng isang plano para sa muling pag-aayos ng utang nito na magiging katanggap-tanggap sa karamihan ng mga nagpapautang nito. Ang plano, tulad ng tinanggap ng mga nagpapautang at kinumpirma (naaprubahan) ng hukuman, ay pumapalit sa anumang naunang kontrata sa mga nagpapautang. Ang isang indibidwal na nag-file ng isang Kabanata 11 ay magpapanukala din ng isang plano ng pagbabagong-tatag at maaaring magpetisyon sa korte upang magbigay ng isang paglabas ng mga utang. Sa ilang mga kaso, ang isang may utang ay gagamitin ang Kabanata 11 upang likidahin ang mga ari-arian nito, katulad ng Kabanata 7 maliban na ang may utang sa isang Kabanata 11 ay may kontrol sa proseso ng pagpuksa.
Kabanata 12 : Kabanata 12 ay isinilang sa mga pakikibaka ng mga maliliit na pagsasaka at pangingisda noong dekada 1980. Ito ay dinisenyo sa mga elemento ng Kabanata 11 at Kabanata 13 (tingnan sa ibaba), na may higit na nababaluktot na mga tuntunin sa pagbabayad upang kilalanin ang mga katotohanan ng pana-panahong pag-aani.
Kabanata 13 : Ang Kabanata 13 ay nagbibigay-daan sa isang indibidwal na may utang o isang mag-asawa na magpanukala ng isang plano upang bayaran ang natitirang utang sa loob ng tatlo hanggang limang taon. Ang mga utang na iyon ay maaaring kabilang ang mga hindi tiniyak na obligasyon tulad ng mga credit card o mga perang papel.
Maaari rin itong isama ang mga pautang sa kotse at mga nakaraang bayad na mortgage. Ang Kabanata 13 ay may ilang nagpasya na mga kalamangan sa Kabanata 7 na mga kaso para sa mga may utang na nakaharap sa pagreremata o pag-aalis, o kung sino ang may mahalagang mga nakalipas na obligasyon na mga domestic obligasyon o mga buwis. Hindi tulad ng Kabanata 7, na walang probisyon para sa pagbabayad ng nakaraang nautang o prioridad na utang sa ilalim ng proteksyon ng korte ng pagkabangkarote, Kabanata 13 ay nagbibigay ng isang maayos na paraan para sa mga taong may regular na kita upang mahuli ang mga arrearages at mag-discharge ng mga utang na walang seguro.
Kabanata 15 : Kapag ang isang dayuhang entidad ay may kasong insolvency na nakabinbin sa labas ng Estados Unidos, ngunit nangangailangan o nais ng pag-access sa mga korte ng pagkabangkarote sa bansang ito upang mangasiwa ng mga ari-arian na saklaw ng hurisdiksyon ng Estados Unidos, maghahatid ito ng isang pagpupulong ng Kabanata 15 . Kabanata 15 mga kaso ay kadalasang ginagamit upang protektahan ang mga ari-arian sa Estados Unidos mula sa pag-atake ng mga nagpapautang o upang matiyak na ang mga partido sa Estados Unidos ay nakatali sa pamamagitan ng mga kasunduan na ginawa sa pangunahing kaso ng insolvency.
Pagpili ng Uri ng Bankruptcy sa File
Ang dalawang pinaka-karaniwang uri ng pagkabangkarote na isinampa sa Estados Unidos ngayon ay ang Kabanata 7 ng tuluyang pagkabangkarote at pagbagsak ng plano ng Kabanata 13.
Kahit na ang Kabanata 11 ay magagamit para sa mga indibidwal na may utang at para sa mga negosyo, ito ay mahal upang mangasiwa at angkop lamang para sa mga taong may maraming utang at maraming mga ari-arian upang protektahan. Karamihan sa mga indibidwal na may utang at mag-asawa ay mag-file ng alinman sa Kabanata 7 o isang Kabanata 13.
Mayroong maraming mga variable upang isaalang-alang sa pagpili ng uri ng bangkarota na makatutulong sa isang may utang na makamit ang kaluwagan. Hindi lahat ng uri ng bangkarota ay magagamit sa bawat may utang. Halimbawa, ang mga negosyo ay hindi maaaring mag-file ng isang Kabanata 13 kaso, ngunit ang isang indibidwal na may utang na may tanging pagmamay-ari ay maaaring mag-file ng isang Kabanata 13 na kaso.
Ang isa pang kadahilanan ay ang mga layunin ng may utang. Ang isang plano sa pagbabayad ng Kabanata 13 ay mahusay na gumagana para sa isang may utang na nangangailangan ng oras upang mahuli sa mga naunang pagbabayad sa mga mortgage, buwis o mga obligasyon sa domestic support. Sa ilang mga kaso, ang Kabanata 13 ay maaari ding gamitin upang pilitin ang mas mahusay na mga tuntunin sa isang pautang ng kotse.
Sa pagpili sa pagitan ng Kabanata 7 at Kabanata 13 para sa mga indibidwal na may utang, ang kadahilanan ng pagpapasya ay madalas na isang formula na tinatawag na Means Test , isang pagkalkula na naghahambing sa kita ng may utang sa median na kita para sa estado ng may utang, na isinasaalang-alang ang mga pagbabayad ng may utang sa mga nakautang na utang tulad ng mga pagbabayad ng mortgage at kotse at iba pang mga makatwirang at kinakailangang gastusin. Ang natitirang halaga ay tinatawag na disposable income. Kung ang halaga ng disposable income ay mataas, mayroong isang pag-aakala na ang may utang ay inaabuso ang sistema ng pagkabangkarote sa pamamagitan ng pag-file ng isang kaso sa Kabanata 7 sa halip ng isang kaso sa Kabanata 13. Kung wala pang mga espesyal na sitwasyon, ang may utang na ito ay maghain ng isang kaso sa Kabanata 13 at gamitin ang disposable income upang pondohan ang tatlo hanggang limang taon na plano para sa pagbabayad ng hindi bababa sa ilan sa mga natitirang utang.
Ang ilang mga konsepto ay mahalaga sa pag-unawa kung paano tinutulungan ng sistemang bangkarota ang mga indibidwal at negosyo na makakuha ng kaluwagan o muling pag-aayos ng utang. Kabilang dito ang papel na ginagampanan ng tagapangasiwa, ang awtomatikong paglagi, mga pag-exemptions ng ari-arian at paglabas ng utang.
Ang Trustee at ang Bankruptcy Estate
Kapag ang isang kaso ng pagkabangkarote ay isinampa, ang isa pang nilalang na tinatawag na estate ng bangkarota ay nalikha. Ang lahat ng ari-arian ng may utang ay napupunta sa ari-arian. Ang hawak ng bangkarota ay nagtatalaga ng isang tagapangasiwa upang kumatawan sa ari-arian.
Sa isang kaso ng Kabanata 7, ang pangunahing tungkulin ng tagapangasiwa ay ang paghahanap at pag-liquidate ng walang-ari ng ari - arian at ipamahagi ang mga nalikom sa mga nagpapautang na may bisa at wastong nagsampa ng mga claim. Upang maisakatuparan ang misyong ito, ang tagapangasiwa ay madalas na kinakailangang magsampa ng kaso laban sa may utang o laban sa isang third party na nagtataglay ng ari-arian na kabilang sa may utang. Ang mga trustee ay madalas na nakikipag-usap sa litigasyon upang matukoy ang halaga o bisa ng claim ng nagpautang.
Sa Kabanata 12 at Kabanata 13 mga kaso, ang mga may utang ay kinakailangang gumawa ng mga buwanang pagbabayad sa isang tagapangasiwa sa loob ng tatlo hanggang limang taon. Ipinagkakaloob ng tagapangasiwa ang mga pagbabayad na iyon sa mga nagpapautang na nag-file ng wastong at kumpletong claim ayon sa plano ng pagbabayad na iminungkahi ng may utang at naaprubahan ng korte. Hinihiling ng code sa pagkabangkarote na gugulin ng may utang ang lahat ng kita na hindi kinakailangan upang mapondohan ang plano . Ang mga utang na itinuturing sa plano ay maaaring kabilang ang mga pagbabayad ng mortgage at kotse, mga arrearage na utang sa bahay o kotse, iba pang mga nakuha na mga utang tulad ng mga pautang sa kasangkapan, mga utang sa pangunguna tulad ng alimony, suporta sa bata at mga buwis sa mga kamakailang kita, at lahat ng mga uri ng mga unsecured utang tulad ng mga credit card at mga perang papel.
Ang isang tagapangasiwa ay hindi karaniwang hinirang sa isang kabanata 11 reorganisasyon kaso o isang kabanata 9 na paglilitis sa munisipyo maliban kung korte ay kumbinsido na ang may utang ay nangangailangan ng pangangasiwa at direksyon, karaniwang pagkatapos ng isang petisyon na isinampa ng isang interesadong partido.
Ang Awtomatikong Paninirahan
Isang tanda ng proseso ng pagkabangkarote na ang bawat kaso ay isinasagawa sa ilalim ng proteksyon ng isang korte ng pagkabangkarote. Ang pinaka-makapangyarihang kasangkapan sa arsenal ng korte ay tinatawag na awtomatikong paglagi , isang utos na nagbabawal sa mga nagpautang na kumilos upang mangolekta ng mga utang. Ang awtomatikong paglagi ay maaaring tumigil sa pagreremata, repossessions, garnishments, lawsuits, tawag, mga titik at iba pang mga panukala. Ang awtomatikong paglagi ay gumagawa ng isang maayos at pantay na pamamaraan na mas malamang. Kung wala ito, ang mga magagaling na kreditor ay maaaring mag-alis ng debtor na malinis ang pagbawi sa pamamagitan ng mas maliliit at mas mahihinang mga nagpapautang na mahirap imposible.
Ang awtomatikong paglagi ay hindi ganap. Maaari itong maantala o mabago, o hindi ipataw sa lahat.
Ang awtomatikong paglagi Hindi ito nalalapat sa bawat pagkilos na maaaring gawin ng isang pinagkakautangan. Halimbawa, ang karamihan sa mga korte ng pagkabangkarote ay hindi mag-aplay sa paglagi sa mga paglilitis sa batas ng pamilya na kinabibilangan ng diborsyo o pag-iingat ng bata, bagaman ang korte ng pagkabangkarote ay kadalasang may pangwakas na sinasabi sa anumang mga bagay na may kinalaman sa mga asset ng may utang. Ang paglagi ay hindi maiiwasan ang pag-uusig para sa mga krimen, at hindi ito nalalapat sa ilang mga paglilitis sa buwis.
Para sa karamihan ng mga kaso ng pagkabangkarote, ang awtomatikong paglagi ay agad na magkakabisa kapag ang kaso ay isinampa sa korte. Ngunit para sa iba, ang paglagi ay hindi awtomatiko sa lahat, lalo na ang mga nag-file ng mga kaso nang paulit-ulit, ang mga may kasong isinampa laban sa kanila (tinatawag na mga boluntaryong petisyon), at Kabanata 15s na isinampa ng mga dayuhang entidad. Sa mga kaso kung saan ang paglagi ay hindi awtomatiko, ang may utang ay maaaring magpetisyon sa korte upang ipataw ito.
Ang paglagi ay maaari ding baguhin o itinaas nang buo. Madalas itong nangyayari kapag ang mga may utang ay hindi nagbayad ng mga ligtas na creditors tulad ng mga pautang sa kotse at mga pautang sa mortgage. Maaari din itong iangat upang pahintulutan ang mga paglilitis sa labas ng korte ng pagkabangkarote na nakabinbin kapag nabangkarote ang bangkarota, kung ito ang pinakamainam na paggamit ng mga mapagkukunang panghukuman.
Mga Pagbubukod ng Ari-arian
Para sa mga indibidwal na may utang, ang sistema ng pagkabangkarote ay idinisenyo upang pahintulutan ang isang "panibagong pagsisimula." Kinikilala na ang mga may utang ay hindi maaaring iwanang walang pera at may kapansanan, ang mga indibidwal na may utang ay pinahihintulutan na hindi isali ang ilang mga uri ng ari-arian mula sa abot ng hukuman. Ang bankruptcy code ay may isang listahan ng mga exemptions , ngunit sa ilang mga kaso, ang mga may utang ay maaaring gumamit ng mga exemptions na tinukoy ng estado kung saan sila nakatira. Karamihan sa mga estado ay mayroon ding isang scheme ng exemption na hahadlang sa mga kredito sa paghatol mula sa paghawak laban sa mga mahahalagang asset upang matugunan ang mga claim. Ang Kongreso ay nagbigay sa bawat estado ng opsyon upang magpasiya kung ang mga residente nito ay dapat gumamit ng mga exemptions ng estado, ang mga pederal na exemptions o maaaring pumili sa pagitan ng dalawa.
Ang mga uri ng ari-arian na maaaring exempted at ang pinakamataas na halaga para sa exempt na ari-arian ay nag-iiba depende sa kung aling scheme ng exemption ang ginagamit. Halimbawa, ang mga may utang sa paggamit ng mga pagkalibre sa Texas ay maaaring hindi makapagbigay ng personal na ari-arian hanggang sa isang kabuuang halaga na $ 50,000 para sa isang solong may sapat na gulang na walang pamilya. Kasama sa personal na ari-arian ang mga gamit sa bahay, kasangkapan, damit, aklat, alahas, baril, sports equipment, hayop at iba pang mga bagay. Sa Kentucky, ang isang may utang ay maaaring maging exempt sa "damit, alahas, mga artikulo ng adornment at kasangkapan" hanggang sa isang kabuuang $ 3,000, kasama ang isang "wildcard" na hanggang $ 1,000 na maaaring magamit sa anumang ari-arian.
Sa kabaligtaran, ang mga pederal na exemptions, na ang mga may utang sa Texas o sa Kentucky ay maaaring pumili upang gamitin, isama ang isang exemption ng $ 12,625 sa mga gamit sa bahay, damit, libro, atbp. May isang hiwalay na exemption ng $ 1,600 para sa alahas.
Kasama sa mga scheme ng exemption ng estado at pederal ang iba pang mga uri ng ari-arian sa magkakaibang halaga, kabilang ang cash, mga balanse sa bank account, real estate, sahod, halaga ng seguro ng salapi, mga gamit ng kalakalan, mga gamit sa kalusugan, atbp.
Hindi mahalaga kung anong pamamaraan ng exemption ang pinipili o kinakailangang gumamit ng may utang, kung ang may utang ay may hindi kayang exempted o higit na halaga kaysa sa pinakamataas na halaga na pinahihintulutan ang may utang na maibalik ang property na iyon sa isang tagapangasiwa na hinirang ng korte o account para sa halaga ng property na iyon sa pagkalkula ng halaga ng mga kabayaran ng Kabanata 13 ng may utang.
Dischargeability of Debts
Kapag ang isang may utang ay pinawalang-bisa ng pananagutan sa isang utang, sinasabi namin na ang tungkulin ng debtor na bayaran ang utang ay pinalabas . Sa karamihan ng mga kaso ng pagkabangkarote, ang layunin ng may utang ay ang pagdiskarga ng mas maraming utang hangga't maaari.
Subalit, hindi lahat ng mga utang ay maibibigay . Ang ilang mga utang sa pangkalahatan ay hindi pinalabas maliban sa ilalim ng mga bihirang at mga espesyal na pangyayari. Kabilang dito ang:
- Ang mga buwis ng kita ay naipon sa loob ng tatlong taon bago ang kaso ng pagkabangkarote
- Alimony at suporta sa bata
- Kriminal na multa, parusa, at pagbabayad-pinsala
- Mga utang na lumabas sa kamatayan o pinsala na dulot ng may utang habang nagmamaneho nang lasing
- Ang mga utang na nabigo ng may utang ay ibubunyag sa korte ng pagkabangkarote
- Mga pautang sa mag-aaral
Ang ilang mga utang ay pinalabas maliban kung ang isang nagpapahiram petisyon ng hukuman upang ipahayag ang mga ito walang kuwenta. Ang ilang mga halimbawa:
- Mga singil para sa mga kalakal at serbisyo ng luho na ginawa bago magsampa ng bangkarota
- Ang mga halaga na nanggaling sa pandaraya, pag-aaksaya, pagkakamali, o paglabag sa tungkulin ng katiwala, o resulta mula sa sinasadya at masasamang gawain ng may utang
Disclaimer
Ang artikulong ito ay hindi inilaan upang maglingkod sa anumang paraan bilang legal na payo. Ito ay para sa impormasyon at mga layuning pang-edukasyon lamang. Kakaibang pangyayari mo. Kung nakakaranas ka ng pinansiyal na pagkabalisa at isinasaalang-alang ang pagkabangkarote, bisitahin ang isang kwalipikadong abogado ng bangkarota ng mamimili, na susuriin ang iyong sitwasyon at ang iyong mga layunin at payuhan ka nang naaayon. Maaari mong makuha ang mga pangalan ng mga kwalipikadong abogado mula sa iyong lokal na asosasyon sa bar o sa pamamagitan ng mga organisasyon tulad ng National Association of Consumer Bankruptcy Attorneys.